برای ورود به کانال آهنگ های گم شده کلیک نمایید: nex1melody@
امروز : یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵
تبلیغات
بدون عنوان دانلود بازدید : 27,691 views
No set (Goto Setting) Download
00:00
00:00
بازدید : 548 views بدون نظر دوشنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۴

خدایا: اخلاص! اخلاص! و می‌دانم، ای خدا، می‌دانم که برای عشق، زیستن، و برای زیبایی و خیر؛ مطلق بودن، چگونه آدمی را به مطلق می‌برد، چگونه اخلاص، این وجود نسبی را، این موجود حقیری را که مجموعه‌ای از احتیاج‌ها است و ضعف‌ها و انتظارها، مطلق می‌کند! در برابر بی‌شمار جاذبه‌ها و دعوت‌ها و ضررها و خطرها و ترس‌ها و وسوسه‌ها و توسل‌ها و تقرب‌ها و تکیه‌گاه‌ها و امیدها و توفیق‌ها و شکست‌ها و شادی‌ها و غم‌های همه حقیر که پیرامون وجود ما را احاطه کرده‌اند و دمادم ما را بر خود می‌لرزانند، و همچون انبوهی از گرگ‌ها و روباه‌ها و کرکس‌ها و کرم‌ها، بر مردار بودن ما ریخته‌اند، با یک خودخواهی عظیم انقلابی، -که معجزه ذکر است، زاده کشف بندگی فروتنانه خویشتن خدایی انسان است- ناگهان عصیان می‌کند، -عصیانی که با انتخاب تسلیم مطلق به حقیقت مطلق فرا می‌رسد واز عمق فطرت شعله می‌کشد- و سپس با تیغ بوداوارِ بی‌نیازی و بی‌پیوندی و تنهایی، مجرد می‌شود و آن‌گاه، از بودا فراتر می‌رود، و با دو تازیانه نداشتن و نخواستن، همه‌ی آن جانوران آدمخوار را از پیرامون انسان بودن خویش، می‌تاراند، و آن‌گاه، آزاد، سبکبار، غسل کرده و طاهر، پاک و پارسا، خود شده و مجرد و رستگار انسان شده و بی‌نیاز، به بلندترین قله رفیع معراج تنهایی می‌رسد و آنجا، همه من‌های دروغین و زشت را، -که گوری است بر جنازه شهید آن منِ راستین و زیبا و خوب، که همیشه در آن مدفون است و از چشم خویشتن نیز مجهول و از یاد خویشتن نیز فراموش- فرو می‌ریزد، با ذکر، با جهاد بزرگ، و با مردن پیش از مرگ. از درون، به هجرت آغاز می‌کند. هجرت از آن‌که هست، به سوی آن‌که باید باشد، تا… به اخلاص می‌رسد و بودن آدمی، به خلوص! خالص شدن برای او، به روی او، و چه خوب یافته است یک مفسّرِ قرآن فهم کلمه شناسِ فارسی، هزار سال پیش: اخلاص: یکتایی۵ آری، یک‌تویی! آن‌گاه، این چنین بنده‌ای خاشع، -که به بندگی، خداگونه‌ای شده است در زمین، و این چنین دوستی خاکی، -که در دوست داشتن، خدایی شده است؛ چه، دوست داشتن، اگر به اخلاص رسیده باشد، دوست را به دوست مانند می‌کند- از زندگی زنده‌تر است